Endonezya Bayrağı

Endonezya bayrağının kökeni, 13. yüzyıla kadar uzanır. Majapahit İmparatorluğu (1293-1527), Güneydoğu Asya'nın en güçlü deniz imparatorluklarından biriydi ve kırmızı-beyaz renkleri imparatorluk sembolü olarak kullanıyordu. Bu renkler, Hinduizm'deki Brahma (yaratıcı, kırmızı) ve Vişnu (koruyucu, beyaz/mavi) ilahilerine atıfta bulunuyordu.

Hollanda sömürge döneminde (1602-1945) kırmızı-beyaz renkler milliyetçi direniş sembolü haline geldi. 1928 Gençlik Yemini (Sumpah Pemuda) sırasında Endonezya gençleri tek bayrak altında birleşme idealini ilan ettiler. Efsaneye göre, milliyetçiler Hollanda bayrağındaki mavi şeridi sökerek kırmızı-beyazı bırakmışlardır — bu hikâye tarihsel olarak doğrulanamamış olsa da ulusal bilincin güçlü bir sembolüdür.

17 Ağustos 1945'te Sukarno bağımsızlığı ilan ettiğinde, törende göndere çekilen bayrak Bendera Pusaka (Kutsal Bayrak) olarak adlandırıldı. Bu bayrak, Sukarno'nun eşi Fatmawati tarafından dikilmişti. Bendera Pusaka, 1968'e kadar her bağımsızlık günü töreninde kullanıldı; kumaşın yıpranması üzerine bir replika ile değiştirildi ve orijinal Ulusal Arşiv'e kaldırıldı.

Endonezya Anayasası'nın 35. maddesi bayrağı "Sang Saka Merah-Putih" (Kutsal Kırmızı-Beyaz) olarak tanımlar. Bayrağa saygısızlık ciddi bir suçtur ve hapis cezasıyla sonuçlanabilir.

Endonezya bayrağı, Monako bayrağıyla neredeyse aynıdır — her ikisi de üstte kırmızı, altta beyaz iki yatay şeritten oluşur. Tek fark orandadır: Endonezya 2:3, Monako 4:5 kullanır. Renk tonları aynıdır (Pantone 186 C). Bu benzerlik, uluslararası spor etkinliklerinde zaman zaman karışıklığa yol açmıştır.

Polonya bayrağı ise tersine çevrilmiş versiyondur: üstte beyaz, altta kırmızı. Her ne kadar renk sırası farklı olsa da, uzaktan bakıldığında veya rüzgârda dalgalanırken ayırt edilmesi zor olabilir. Endonezya tarafı, bayrağının Majapahit İmparatorluğu'na dayanan tarihsel önceliğini savunur.